Zgodnie z obowiązującą od ponad dwudziestu lat normą szkłem nazywa się nieorganiczną substancję ciekłą utrzymywaną poniżej temperatury krzepnięcia. Oznacza to de facto, że szkło nie jest ciałem stałym, a przynajmniej nie takim typem ciała stałego za jaki się je powszechnie uważa. O tym, że szkło jest cieczą może doskonale świadczyć fakt, że stare szyby okienne są u dołu nieznacznie grubsze niż w górnej ich części. Jest to spowodowane tym, że w ciele stałym cząsteczki materiału oddziałują na siebie silniej a w cieczach, jako że oddziaływania są słabsze możliwe jest wzajemne przemieszczanie się molekuł. Z drugiej jednak strony na pytanie, w jakim stanie skupienia znajduje się szkło, prawie każdy odpowie, że jest ono ciałem stałym. I co najważniejsze, będzie to prawda. Ze względu bowiem na właściwości fizyczne szkło spełnia też niektóre wymogi stawiane ciałom stałym, na przykład wykazuje się bardzo duża lepkością. Stąd też pojawia się wiele nieścisłości w określaniu stanu skupienia szkła. Zazwyczaj stan taki, czyli stan przechłodzonej cieczy określany jest mianem stanu szklistego. To ważne między innymi dlatego, że gdyby szkło było substancją stałą w tradycyjnym tego słowa znaczeniu to nie byłoby tak przeźroczyste jak jest będąc przechłodzoną cieczą.

dywany wełniane, TYNK SILIKATOWY, domeny, opalanie natryskowe, projekty garaży z poddaszem, szkolenia prawo, pióra wieczne, Żłobek Gdynia